Żeberka, które robią ciszę przy stole

Są takie dania, które działają jak magia. Jeszcze przed chwilą w kuchni ktoś coś opowiadał, ktoś pytał, ktoś szukał talerza… a kiedy na stole pojawiają się żeberka – nagle zapada cisza. Taka dobra cisza. Tylko widelce, noże i zadowolone miny. I właśnie takie są te żeberka. Pachnące, miękkie, lekko karmelizowane na wierzchu, a w środku tak delikatne, że właściwie same odchodzą od kości. Do tego kilka pomidorków, trochę zielonej sałaty i nagle okazuje się, że niskowęglowodanowy obiad może być naprawdę królewski. Bo kto powiedział, że dieta niskowęglowodanowa musi być smutna? U mnie zdecydowanie nie.

Składniki

• 1–1,2 kg żeberek wieprzowych
• 2 łyżki oliwy
• 2 ząbki czosnku
• 1 łyżeczka papryki wędzonej
• 1 łyżeczka papryki słodkiej
• ½ łyżeczki pieprzu
• 1 łyżeczka soli
• 1 łyżeczka musztardy
• 1 łyżka sosu sojowego (opcjonalnie)
• 1 łyżeczka erytrytolu lub ksylitolu

Do podania:

• sałata
• pomidorki koktajlowe

Przygotowanie

Najpierw przygotuj marynatę. W małej miseczce wymieszaj oliwę, przeciśnięty czosnek, paprykę wędzoną, paprykę słodką, sól, pieprz, musztardę, sos sojowy i odrobinę erytrytolu. Ta mała ilość słodzika robi świetną robotę – podczas pieczenia mięso delikatnie się karmelizuje i nabiera pięknego koloru. Żeberka dokładnie natrzyj marynatą z każdej strony. Jeśli masz czas, zostaw je na godzinę w lodówce. Jeśli nie masz czasu… też będą dobre. Kuchnia zna takie sytuacje.

Rozgrzej piekarnik do 180°C. Ułóż żeberka w naczyniu żaroodpornym lub na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Przykryj folią aluminiową i piecz około 50–60 minut.

Po tym czasie zdejmij folię i piecz jeszcze około 20 minut, żeby mięso się ładnie zarumieniło.

I tu pojawia się ten moment, kiedy kuchnia zaczyna pachnieć tak dobrze, że ktoś zawsze zagląda i pyta:

"Już można?"

Jak podawać

Najprościej. Na talerzu połóż kawałki żeberek, obok kilka pomidorków koktajlowych i garść sałaty. Czasem najlepsze jedzenie to takie, które nie potrzebuje wielu dodatków.

Mała prawda z mojej kuchni

Te żeberka mają jedną wadę. Zawsze robi się ich za mało. Nawet jeśli człowiek jest przekonany, że zrobił naprawdę dużą porcję.