Sernik, który udaje grzeczny, a potem znika nocą z lodówki

Są takie przepisy, które człowiek robi „tylko raz”. I są takie, które robi się kilka razy, a potem już nawet nie zapisuje – bo ręce same wiedzą, co robić. Ten sernik jest właśnie z tej drugiej kategorii. Niskowęglowodanowy, kremowy, delikatny… A oblany gorzką czekoladą, więc udaje poważny deser dla dorosłych, a tak naprawdę jest czystą przyjemnością. Jeśli ktoś mówi, że „na diecie to nie to samo” – to nie jadł tego sernika.

Składniki (tortownica 20–22 cm):

• 500 g serka z wiaderka (gęsty, dobrej jakości - koniecznie - z taniego dyskontowego nie wyjdzie)

• 250 g mascarpone

• 150 ml śmietanki 30%

• 4 jajka (w temperaturze pokojowej)

• 120–150 g erytrytolu pudru (do smaku)

• 1 łyżeczka wanilii

• skórka otarta z 1 cytryny (opcjonalnie, ale polecam)

• szczypta soli

• opcjonalnie: 1 łyżka mąki migdałowej (dla idealnej struktury)

Polewa:

• 80–100 g gorzkiej czekolady (minimum 85%)

• 2–3 łyżki śmietanki 30%

Wykonanie:

Serek i mascarpone zmiksuj krótko – tylko do połączenia. Dodaj erytrytol, wanilię, sól i skórkę cytrynową. Jajka dodawaj pojedynczo, miksuj na niskich obrotach. Na końcu wlej śmietankę i ewentualnie dodaj mąkę migdałową. Masę wlej do tortownicy wyłożonej papierem. Piecz 60–70 minut w 160°C (góra–dół). Środek ma być lekko drżący – tak ma być.

Po pieczeniu uchyl piekarnik i zostaw sernik na 30 minut, potem wystudź i schłodź w lodówce (najlepiej całą noc).

Polewa:

Czekoladę rozpuść ze śmietanką na małym ogniu, wymieszaj na gładko i polej zimny sernik. Schowaj do lodówki… i pilnuj przed domownikami.

Ten sernik nie jest „dietetyczny w smaku”, nie udaje deseru tylko jest deserem, który akurat nie ma cukru. I to się w nim bardzo szanuje.